Het Apneu syndroom: even schrikken dus..

Het Apneu syndroom: even schrikken dus...

Op 24 augustus jl moest ik een nachtje in het AMC ziekenhuis blijven slapen in verband met een z.g. Abneu onderzoek. Abneu is een ziekte - medici hebben het over een syndroom - waarbij de adem tijdelijk wordt geblokkeerd en je bijna het loodje zou leggen, war het niet dat het lichaam dat - doorgaans - corrigeert en je wakker schudt zodat je weer even de ademhaling zelf kan gaan regelen. Je bent dan bijna wakkker, maar net niet wakker genoeg om het bijna wakker zijn bewust mee te maken. O jee, dit wordt een moeilijk verhaal!

Zo'n slaaptest bestaat uit het invullen van vragenlijsten en tegen een uur of elf komt men je dan 'prepareren'. Dat bestaat er vooral door de patiënt vol te hangen en plakken met elektroden plakkers, lucht in de neus door slangetjes en een bloeddrukvinger knijper. Vervolgens wordt alles aangesloten op een kastje en plakken ze je helemaal dicht met plakband om de kabeltjes op de plaats te houden en krijg je nog twee rekbare rekverbanden om zodat alles op zijn plaats blijft zitten. Als een ingepakte mummie lig je dan in je ziekenhuis bedje en hoor je de twee zusters nog net "goed nacht..."zeggen.

Nou, een goede nacht was het bepaald niet! Ik kon mij niet omdraaien, hoofd naar links lag ik op een kabeltje en naar rechts ook. Maar uiteindelijk is het dan toch gelukt. De volgende morgen werd ik al weer vroeg wakker gemaakt. De zuster zei dat ze goede metingen hadden gedaan, maar dat 'het' niet goed was. Ik pakte te weinig lucht en was te vaak bijna wakker. Maar de arts zou over 14 dagen na een analyse, meer gaan vertellen.

Vandaag was het zover en had ik dus de afspraak met de Arts in het AMC die hier over gaat. Een aardige arts die eerst uitlegde hoe het onderzoek was verlopen, mij daarna allerlei vragen stelde en uiteindelijk met het grote woord naar buiten kwam: "U hebt het Apneu Syndroom"zei ze, "Maar we gaan u er van af helpen!"zei ze er gelijk optimistisch bij. "Alleen is het een beetje sneu voor U want u mag de komende 6 weken niet meer op de bus rijden en ook niet meer in uw eigen auto. Mensen die het Apneu syndroom hebben lopen bepaalde risico's en mogen daarom niet rijden, totdat het probleem - medisch gezien - is verholpen".

Daar werd ik wel even stil van. Ik had wel al half en half verwacht dat ik met een maskertje de deur zou uitgaan, maar dat je daarbij dan ook niet meer mag rijden, dat wist ik niet en da had ik ook niet verwacht, eerlijk gezegd. Jezus, dat zal mijn baas leuk vinden, 6 weken er naast! Dat was dus even schrikken en even slikken!

De Arts zag zag dat ik het er zichtbaar moeilijk mee had en probeerde de zaak wat relativeren. Ze zei dat ik er echt wel vanaf kon komen als ik dat wilde, maar dat zoiets tijd nodig heeft...

Na een goed gesprek en een vervolgafspraak ging ik naar de long verpleegkundige die mij het apparaat ging demonstreren en uitlegde hoe het werkte en waar ik op moest letten. Gewapend met een rugtas ging ik weer naar huis. Mijn God, 6 weken thuis zitten en met een masker op slapen, dat is me wat. Wie had dat nou kunnen denken?!

Thuis gekomen ben ik al die boekjes gaan lezen en heb zeker nog twee uur abneu sites bekeken en mij heel erg verdiept in de materie. Ik ben niet gelukkig met wat ik allemaal gelezen heb. O ja, in het ziekenhuis heb ik mijn direct leidinggevende gebeld en vertelt wat er aan de hand was. Het werd even stil aan de andere kant voordat er werd gereageerd. Hij was nieuwsgierig wat ik had, wat er aan gedaan zou kunnen worden en hoe lang het gaat duren. Toen ik vertelde dat ik 6 weken niet mag rijden - niet privé en niet op de bus - werd het weer stil.

Ja, het is lullig als je als werknemer dit soort mededelingen aan je werkgever moet doen, maar wat kun je er aan doen?

Het is absoluut lullig voor beide partijen, en dat is een feit.

Wordt vervolgd....
-----------------------------------------------------------------------------------------------